وبلاگ

واژۀ «علم» گاهی به «دانش» ترجمه شده است، و گاهی به «معرفت»، و گاهی به «تخصص»، و گاهی به «نبوغ نظامی»، و گاهی به «شمّ اقتصادی»، و گاهی به… . در آیۀ ۲۴۷ سورۀ بقره، در قصۀ طالوت آمده:«قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَیْکُمْ وَ زادَهُ بَسْطَهً فِی الْعِلْمِ وَ الْجِسْم‏…»پیامبرشان تأکید کرد:‌ «خدا طالوت را برایتان انتخاب کرده و از نظر نبوغ نظامی و نیروی بدنی، بر شما برتری‌اش داده است… .» در جریان درخواست سِمت از طرف حضرت یوسف علیه‌السلام:«قالَ اجْعَلْنِی عَلى‏ خَزائِنِ الْأَرْضِ إِنِّی حَفِیظٌ عَلِیمٌ» ۵۵یوسف پیشنهاد کرد: «مرا به ‌سِمت خزانه‌داری مملکت منصوب کن؛ چون من

همهٔ مترجمان و همچنین ما واژه « ابل» را در آیه ۱۷ سورهٔ غاشیه (افلا ینظرون الی الابل کیف خلقت) به معنای شتر گرفته ایم. یکی از اساتید حوزه و دانشگاه گفت: ” به دو دلیل این واژه در اینجا باید “ابر” معنا شود:  ۱. در کتب لغت به معنای “ابر” هم آمده. ۲. تناسب این آیه با سه آیه بعدی؛ به طوری که  مجموع این آیه با سه آیه بعدی  این می شود  که خدای حکیم انسان را به نظاره و تفکر وا می دارد در آفرینش ابرهای پر باران، آسمان پرستاره، کوه های سربه فلک کشیده و زمین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏ إِنَّا أَعْطَیْناکَ الْکَوْثَرَ (۱) فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَ انْحَرْ (۲) إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ (۳)بعد از رحلت «عبدالله» فرزند خردسال پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، یکی از سران بت‌پرست به‌نام «عاص‌بن‌وائل» ایشان را «ابتر» صدا زد و به‌تبع او بت‌پرست‌های بی‌تربیت و مغرور هم همین‌کار را می‌کردند!عرب آن دوره به کسی که فرزند نداشت یا پسر نداشت (یا شاید وقتی فرزند پسرش می‌مرد)، «ابتر» می‌گفتند. این واژه در اصل به معنای «حیوان دم‌بریده» است.در ضمن، «شانئ» هم به معنای کسی است که از سر کینه و عداوت، به کسی زخم زبان بزند و «دشمنی» از لوازم آن است.مترجمان بزرگوار